Татар ир-ат исемнәре (Татарские мужские имена) — Ф

ТАТАР ИР-АТ ИСЕМНӘРЕ
Татарча язылышы, кайсы тел сүзе булуы Исемнең мәгънәсе, нәрсә аңлатуы Русча язылышы
Ф
ФАГЫЙЛЬ (г.) к. Фәгыйль. ФАГИЛЬ
ФАЗАИЛ (г.) Яхшы холыклы, инсафлы, намуслы. Төрдәше: Фузаил. ФАЗАИЛЬ
ФАЗДАЛ ~ ФАЗИДИЛ ~ ФАЗДИЛ (г.-ф.) Яхшы күңел; инсафлы, яхшы сыйфатларга ия күңел. ФАЗДАЛЬ ~ ФАЗИДИЛЬ ~ ФАЗДИЛЬ
ФАЗЛЕТДИН (г.) Диннең өстенлеге, югары дәрәҗәсе, камиллеге. ФАЗЛЕТДИН
ФАЗЛУЛЛА ~ ФАЗУЛЛА (г.) Аллаһ биргән өстенлек, мәрхәмәт; өстенлек Аллаһныкы. ФАЗЛУЛЛА ~ ФАЗУЛЛА
ФАЗЛЫБӘШӘР (г.) Фазлый (к.) + Бәшәр (к.). Өстен, дәрәҗәле кеше. ФАЗЛИБАШАР
ФАЗЛЫГАЛЛӘМ (г.) Фазлый (к.) + Галләм (к.). ФАЗЛИГАЛЛЯМ
ФАЗЛЫГАЛИМ (г.) Фазлый (к.) + Галим (к.). ФАЗЛИГАЛИМ
ФАЗЛЫГАЯН (г.) Фазлый (к.) + Гаян (к.). ФАЗЛИГАЯН
ФАЗЛЫГӘРӘЙ (г.-төр.-т.) Фазлый (к.) + Гәрәй (к.). ФАЗЛИГАРАЙ
ФАЗЛЫЙ (г.) Хөрмәтле, лаек, өстен, кешелекле; белемле, аңлы, дәрәҗәле; мәрхәмәт, шәфкать. Исем компоненты. ФАЗЛИ
ФАЗЛЫЙӘХМӘТ (г.) Фазлый (к.) + Әхмәт (к.). ФАЗЛИАХМЕТ
ФАЗЛЫМӨХӘММӘТ (г.) Фазлый (к.) + Мөхәммәт (к.). ФАЗЛИМУХАММЕТ
ФАЗЛЫНУР ~ ФАЗЛЫЙНУР (г.) Фазлый (к.) + Нур (к.). ФАЗЛИНУР
ФАЗЛЫРАХМАН (г.) Фазлый (к.) + Рахман (к.). Рәхимленең (Аллаһының) мәрхәмәте. ФАЗЛИРАХМАН
ФАЗЛЫСАТТАР (г.) Фазлый (к.) + Саттар (к.). Кичерүче (Аллаһ) мәрхәмәтле. ФАЗЛИСАТТАР
ФАЗЛЫХАК (г.) Фазлый (к.) + Хак (к.). Хак (Аллаһ) мәрхәмәте. ФАЗЛИХАК
ФАЗЫЛ ~ ФАЗЫЙЛ (г.) 1. Өстен, камил; лаеклы. 2. Дәрәҗә, абруй. 3. Намуслы, кешелекле. 4. Белемле, галим; талант иясе. Галим титулы (галим эпитеты). Исем компоненты. ФАЗЫЛ
ФАЗЫЛБӘК (г.-төр.-т.) Фазыл (к.) + бәк. ФАЗЫЛБЕК
ФАЗЫЛГӘРӘЙ (г.-тер.) Фазыл (к.) + Гәрәй (к.). ФАЗЫЛГАРАЙ
ФАЗЫЛНӘКЫЙ (г.) Фазыл (к.) + Нәкый (к.). ФАЗЫЛНАКИ
ФАЗЫЛХАН (г.-төр.-т.) Фазыл (к.) + хан (к.). ФАЗЫЛХАН
ФАЗЫЛХӘБИР (г.) Фазыл (к.) + Хәбир (к.). ФАЗЫЛХАБИР
ФАЗЫЛЪЯР (г.-ф.) Фазыл (к.) + яр (к.). ФАЗЫЛЪЯР
ФАЗЫЛҖАН (г.-ф.) Фазыл (к.)+җан. Д. в.: Фазҗан. ФАЗЫЛДЖАН
ФАИЗ (г.) 1. Теләгенә ирешүче, тантана итүче, җиңүче. 2. Муллыклы, юмарт. ФАИЗ
ФАИКЪ (г.) 1. Башкалардан югары, өстен торучы. 2. Аек акыллы. ФАИК
ФАИЛ (г.) к. Фәгыйль. ФАИЛЬ
ФАКЕЛ (гр.; неол.) Факел, маяк. ФАКЕЛ
ФАЛИХ (г.) 1. Бәхетле. 2. Сәламәт яшәүче. Д. в.: Фалик. ФАЛИХ
ФАРАИЗ (г.) Эшләми калырга ярамый торган эшләр, вазифалар, гамәлләр (күп.). Д. в.: Фариз. ФАРАИЗ
ФАРЗАЛИ (г.) Гали (Али) фарызы, кушуы, бое-руы. ФАРЗАЛИ
ФАРЗАТ ~ ФАРЗАД (ф.) Бик күркәм, гүзәл; менә дигән. ФАРЗАТ ~ ФАРЗАД
ФАРЗЕТДИН (г.) Дин фарызы (вазифасы, гамәле). ФАРЗЕТДИН
ФАРЗУЛЛА (г.) Аллаһ боерган фарызлар, гамәлләр. ФАРЗУЛЛА
ФАРИКЪ (г.) Башкалык, үзгәлек; башкалардан аерылып торучы; аера белүче. ФАРИК
ФАРИС (г.) 1. Атменәр, җайдак, субай; рыцарь. 2. Фарсылар. ФАРИС
ФАРИХ (г.) Шат күңелле; шатлык. Д. в.: Фәрих. ФАРИХ
ФАРСА ~ ПАРСА (ф.) 1. Фарсы. 2. Игелекле, киң күңелле. ФАРСА ~ ПАРСА
ФАРСИЛ (ф.-т.; неол.) Фарса (иранлы) яки парса (игелекле) сүзенә -ил кушымчасы ялганып ясалган. ФАРСИЛЬ
ФАРУК (г.) Яхшы белән яманны бик нечкәләп аера белүче. ФАРУК
ФАРУКША (г.-ф.) | Фарук (к.) + шаһ (к.). ФАРУКША
ФАСИЛ (г.) 1. Хәл итүче, бүлүче. 2. Карарлы, катгый. Төрдәше: Фасыйль. ФАСИЛЬ
ФАТИХ ~ ФАТЫЙХ (г.) 1. Ачучы, башлап җибәрүче. 2. Яулап алучы, җиңүче. Исем компоненты. ФАТИХ ~ ФАТЫХ
ФАТИХГӘРӘЙ (г.) Фатих (к.) + Гәрәй (к.). ФАТИХГАРАЙ
ФАТИХҖАН (г.-ф.) Фатих (к.) + җан. Ачучы, башлап җибәрүче җан (гаиләнең беренче ир баласы). ФАТИХДЖАН
ФАТЫЙН (г.) Бик үткен, зирәк. ФАТИН
ФАХИР (г.) 1. Шәп, әйбәт, асыл. 2. Мактанырлык. ФАХИР
ФАЯЗ (г.) 1. Мул, юмарт. 2. Нигъмәтне мул итүче. Д. в.: Фәяз. ФАЯЗ
ФАЯЗНУР (г.) Юмарт, мул нур. Чаг.: Нурфаяз. ФАЯЗНУР
ФЕЛИКС (лат.; тар.: неол.) Бәхетле, уңышлы. Утызынчы елларда алынган яңа исем. ФЕЛИКС
ФЕРДИНАНД (нем.; неол.) Кыю, батыр гаскәри, сугышчы. Ясалмалары: Фернад, Фернат. ФЕРДИНАНД
ФИДАИ (г.) Үз-үзен аямаучы, изге юлда үзен корбан итәргә әзер торучы. ФИДАИ
ФИДАИЛ (г.) Яхшылык эшләүче, яхшы сыйфатлы; дәрәҗәле. ФИДАИЛЬ
ФИДАН (г.) Коткаручы, җанын фида итәргә әзер булучы. ФИДАН
ФИДАИР (г.-т.) Гарәпчә фида («корбан итү» сүзенә ир сүзе кушылып ясалган исем. ФИДАИР
ФИДАИСЛАМ (г.) Ислам фидакаре. Ясалганы: Фидаие. ФИДАИСЛАМ
ФИДАКАРЬ (г.) Үз-үзен аямаучы. ФИДАКЯР
ФИДАЯР (г.-ф.) Үз-үзен корбан итүче дус, яр. ФИДАЯР
ФИДЕЛЬ (лат.: исп.: тар.: неол.) Тугры, тугрылыклы, ышанычлы. ФИДЕЛЬ
ФИЗӘ ~ ФИЗЗӘ (г.) Көмеш. ФИЗА ~ ФИЗЗА
ФИЗӘНУР (г.) Физә (к.) + Нур (к.). Көмеш нур. Чаг.: Нурфизә (х.-к. ис.). ФИЗАНУР
ФИКРӘН (г.) Уй-фикерле. ФИКРАН
ФИКЪРӘТ (г.) Идея, фикер. ФИКРАТ
ФИНҮС (г.: астр.) Венера планетасы атамасының гарәп теленә яраклаштырылган әйтелеше. Төрдәше: Филүс. ФИНУС
ФИРАЗ (ф.) Калкулык, биеклек, үр. Төрдәше: Фирас. ФИРАЗ
ФИРГАТЬ (г.) Аерылу, аерылышу. Д. в.: Фиркать, Фирхать. ФИРГАТ
ФИРДАН (г.) к. Фәрданә. ФИРДАН
ФИРДӘВЕС (ф.-г.) Җәннәт, оҗмах бакчасы. Күбесенчә кыз балаларга кушыла. Ясалганнары: Фирдәүс, Фирдүс. ФИРДАВЕС
ФИРДӘҮС (ф.) к. Фирдәвес. ФИРДАУС
ФИРДҮС (ф.) к. Фирдәвес. ФИРДУС
ФИРУЗ (ф.) 1. Бәхетле, өстен. 2. Нур чәчүче, нур сибүче. ФИРУЗ
ФИРУЗШАҺ (ф.) 1. Бәхетле шаһ. 2. Нур чәчүче шаһ. ФИРУЗШАХ
ФЛЕР (лат.: бот.) Флорис (чәчәк) сүзеннән ясалган исем. Д. в.: Флүр, Флюр. ФЛЕР
ФЛОР (лат.-гр.: миф.: бот.: неол.) 1. Чәчәк. 2. Үсемлекләр дөньясы. ФЛОР
ФЛОРИД (лат.: неол.) Чәчәккә күмелгән; шау чәчәкле. ФЛОРИД
ФЛОРИС (лат.: неол.) Чәчәк. ФЛОРИС
ФЛҮН (гр.; неол.) Грекча рһilön — «кадерле җан иясе, сөя торган нәрсә» сүзеннән ясалган исем. ФЛЮН
ФЛҮС (г.; неол.) Бакыр акча. Ф. в.: Флюс. ФЛЮС
ФОАТ (г.) Йөрәк, күңел. Төрдәше: Фуат. ФУАТ
ФИРДУН (бор. ир.). к. Фәридун. ФИРДУН
ФРУЗ (ф.) Яктыртучы, нурландыручы; балкытучы. ФРУЗ
ФӘВАРИС (г.) 1. Рыцарьлар; батыр, каһарман кешеләр. 2. Ат өстендә оста йөрүче җайдаклар. Д. в.: Паварис. ФАВАРИС
ФӘВӘР (г.) Кайнар, дәртле. ФАВАР
ФӘГАЛЬ (г.) Бик эшчән, күп эшләүче, һаман хәрәкәт итүче. ФАГАЛЬ
ФӘГЫЙЛЬ (г.) Эшләүче, ясаучы, шөгыльләнүче; тырыш, эшчән. Д. в.: Фагыйль, Фаил. ФАГИЛЬ
ФӘЕЗ (г.) 1. Муллык, байлык; игелек, файда. 2. Шәфкать, рәхимлелек, бәрәкәт; юмарт, юмартлык. Исем компоненты. ФАИЗ
ФӘЕЗБАЙ (г.-төр.-т.) Рәхимле, юмарт, бай (к.). ФАИЗБАЙ
ФӘЕЗБӘК (г.-төр.-т.) Рәхимле, юмарт бәк (к.). ФАИЗБЕК
ФӘЕЗВӘЛИ (г.) Рәхимле, юмарт Вәли (к.). ФАИЗВАЛИ
ФӘЕЗГАЛИ (г.) Рәхимле, юмарт Гали (к.). Гали мәрхәмәте. Д. в.: Фаезали. ФАИЗГАЛИ
ФӘЕЗГОЛ (г.-төр.-т.) Рәхимле, юмарт кол. ФАИЗГУЛ
ФӘЕЗГӘРӘЙ (г.-төр.-т.) Рәхимле, юмарт Гәрәй. ФАИЗГАРАЙ
ФӘЕЗКӘРИМ (г.) Фәез (к.) + Кәрим (к.). Икеләтә шәфкатьле, рәхимле, юмарт. ФАИЗКАРИМ
ФӘЕЗНУР (г.) Рәхимле, юмарт нур. Чаг.: Нурфәез. ФАИЗНУР
ФӘЕЗХАН (г.-төр.-т.) Рәхимле, юмарт хан. Д. в.: Фәесхан. ФАИЗХАН
ФӘЕЗӘХМӘТ (г.) Әхмәт (пәйгамбәр) рәхимлеге, юмартлыгы. Чаг.: Әхмәтфәез. ФАИЗАХМЕТ
ФӘЕЗҖАН (г.-ф.) Рәхимле, шәфкатьле җан (к.). ФАИЗДЖАН
ФӘЗАИЛ (г.) Артыклык, өстенлек; яхшы холыклылык. ФАЗАИЛЬ
ФӘЙЗЕГАЛИ (г.). к. Фәезгали. ФАЙЗЕГАЛИ
ФӘЙЗЕГАЛЛӘМ (г.) Фәез (к.) + Галләм (к.). ФАЙЗЕГАЛЛЯМ
ФӘЙЗЕГАЛӘМ (г.) Дөньяның шәфкатьле, юмарт кешесе. ФАЙЗЕГАЛЯМ
ФӘЙЗЕЛБАРЫЙ (г.) Юктан бар итүченең (Аллаһының) рәхим-шәфкате. ФАЙЗЕЛБАРИ
ФӘЙЗЕЛГАФФАР (г.) Гафу итүченең (Аллаһының) рәхимлелеге. ФАЙЗЕЛГАФФАР
ФӘЙЗЕЛИСЛАМ (г.) Исламның юмартлыгы, шәфкатьлелеге. ФАЙЗЕЛИСЛАМ
ФӘЙЗЕЛКАДЫЙР (г.) Кодрәтленең, көчленен рәхимлелеге, юмартлыгы. Д. в.: Фәезкадыйр. ФАЙЗЕЛКАДИР
ФӘЙЗЕЛКӘБИР (г.) Зур мәрхәмәт, шәфкать. Д. в.: Фәезкәбир. ФАЙЗЕЛКАБИР
ФӘЙЗЕЛХАК (г.) Хакның (Аллаһының) рәхимлелеге, юмартлыгы. ФАЙЗЕЛХАК
ФӘЙЗЕЛХАН (г.-төр.-т.) Шәфкатьле, юмарт хан (к.). ФАЙЗЕЛХАН
ФӘЙЗЕЛХӘБИР (г.) Хәбәрдарның (белүченең) юмартлыгы, шәфкатьлелеге. Д. в.: Фәезхәбир. ФАЙЗЕЛХАБИР
ФӘЙЗЕЛҖАН (г.-ф.) Юмарт, шәфкатьле җан. ФАЙЗЕЛДЖАН
ФӘЙЗЕННАДИ (г.) Чакыручының, өндәүченең юмартлыгы. ФАЙЗЕННАДИ
ФӘЙЗЕННАС (г.) Юмарт, шәфкатьле кеше. ФАЙЗЕННАС
ФӘЙЗЕННӘБИ (г.) Пәйгамбәрнең рәхимлелеге, юмартлыгы. ФАЙЗЕННАБИ
ФӘЙЗЕРАХМАН (г.) Рәхимленең (Аллаһының) шәфкатьлелеге, юмартлыгы, мәрхәмәте. Д. в.: Фәез, Фәйзи, Фәйзер, Фәйзери, Фәйзүш, Фәйзүк, Пәйзи. ФАЙЗЕРАХМАН
ФӘЙЗЕТДИН (г.) Диннең шәфкатьлелеге, юмартлыгы. ФАЙЗЕТДИН
ФӘЙЗИ (г.) Рәхимле, юмарт; иркен тормышлы. Исем компоненты. ФАЙЗИ
ФӘЙЗИКАМАЛ (г.) Фәйзи (к.) + Камал (к.). ФАЙЗИКАМАЛ
ФӘЙЗИНУР (г.) Рәхим-шәфкать, юмартлык нуры. ФАЙЗИНУР
ФӘЙЗИХАН (г.-төр.-т.) к. Фәезхан. ФАЙЗИХАН
ФӘЙЗУЛЛА (г.) Аллаһ рәхимлеге, юмартлыгы, мәрхәмәте. Д. в.: Фәйзи, Фәйзүк, Фәйзул, Фәйзүш. ФАЙЗУЛЛА
ФӘЙРҮЗ (ф:, минер.) 1. Бирюза (асылташ); нур чәчүче. 2. Бәхеткә, дәрәҗәгә ия булу. 3. Җиңү. Д. в.: Фәйруз, Файруз. Исем компоненты. ФАЙРУЗ
ФӘЙРҮЗШАҺ (ф.) Фәйрүз (к.) + шаһ Д. в.: Фәйруш, Фәйруша, Руша. Болардан Фәйрушов, Фәйрушин, Фәйрушанов, Фәйрушинов, Рушинов, Рушин фамилияләре ясалган. ФАЙРУЗШАХ
ФӘЙСАЛ (г.) Карар, хөкем чыгаручы, хөкемдар. ФАЙСАЛ
ФӘЙТУН (гр.-г.) 1. Карета, фаэтон. 2. Борынгы грекларда Кояш алласы Һелиос улының исеме. ФАЙТУН
ФӘКЫЙ (г.) Шәригать кануннарын яхшы белүче; юрист. ФАКИ
ФӘЛЛӘХ (г.) Игенче, сабанчы, җир эшкәртүче. ФАЛЛЯХ
ФӘЛЛӘХЕТДИН (г.) Диннең игенчесе, сабанчысы. ФАЛЛЯХЕТДИН
ФӘЛӘХ (ФӘЛАХ) (г.) 1. Бәхет, уңыш; бәхетле язмыш; рәхәтлек, муллык. 2. Исән-иминлек. ФАЛЯХ
ФӘН (г.) Гыйлем, белем, фән. Исем компоненты. ФАН
ФӘНГИЗ (г.) Фән + гиз. ФАНГИЗ
ФӘНГЫЙЛЬ (г.) Белемле, гыйлемле. ФАНГИЛЬ
ФӘНДАР (г.-ф.; неол.) Фән иясе. Ф. в.: Фәндәр. ФАНДАР
ФӘНДИЛ (г.-ф.) Фән йөрәкле; күңелен фәнгә бирү-че. ФАНДИЛЬ
ФӘНДҮС (г.-ф.; неол.) Фән дусты. ФАНДУС
ФӘНДӘС (г.) Фәнгә, белемгә бәйләнешле; фән, белем иясе. ФАНДАС
ФӘНЗАМАН (г.; неол.) Фән заманы, заман фәне. ФАНЗАМАН
ФӘНЗИЛ (г.; неол.) Фән һәм зөл~зил «иясе» сүзләре кушылып ясалган исем. «Фән иясе» дигән мәгънәгә ия. ФАНЗИЛЬ
ФӘНЗИРӘК (г.; неол.) Фән зирәк; фәнгә, белемгә зирәк. Төрдәше: Фәнзир. ФАНЗИРЯК
ФӘНИЛ (г.) Белемле, гыйлемле. ФАНИЛЬ
ФӘНИР (г.-т.; неол.) Фән ире. ФАНИР
ФӘНИС (ф.) Маяк, яктырткыч. ФАНИС
ФӘНИТ (г.-т.; неол.) «Фән иясе ит» мәгънәсендә. ФАНИТ
ФӘНИЯР (г.-ф.) Фән дусты, фән белән дус. ФАНИЯР
ФӘННУР (г.; неол.) Фән нуры, фән яктылыгы. Д. в.: Фәнур. ФАННУР
ФӘННАН (г.; сәнг.) Артист. ФАННАН
ФӘННИЯЗ (г.-ф.) Фән ихтыяҗы, фән бүләге. Д. в.: Фәнияз. ФАННИЯЗ
ФӘНӘВИ ~ ФӘНӘВИЛ (г.) Фәннеке, фән кешесе, фәнгә бирелгән. ФАНАВИ ~ ФАНАВИЛЬ
ФӘНҮС (г.; неол.) Фонарь, шәм, яктырткыч, маяк. Д. в.: Фәнүз, Фәнүд. ФАНУС
ФӘРАДИС (ф.) Җәннәт, оҗмах бакчалары (күп.). ФАРАДИС
ФӘРАСӘТ (г.) Атта йөрү осталыгы. Төрдәшләре: Фәрәсәт, Фарасат. ФАРАСАТ
ФӘРАХ (ф.) Киң, иркен; мул; шат. ФАРАХ
ФӘРАХӘТ (ф.) Киңлек, иркенлек, муллык; шатлык. Төрдәшләре: Фәрәхәт, Фарахат. ФАРАХАТ
ФӘРВАЗ (ф.) Очу; һавага күтәрелү. Д. в.: Пәрваз, Фарваз. ФАРВАЗ
ФӘРВАЗЕТДИН (ф.-г.) Диннең очучысы, һавага күтәрелүчесе. Д. в.: Фәрвай, Фәрви, Фәркәй. ФАРВАЗЕТДИН
ФӘРГАТЬ (г.) Сылулык, күркәмлек, чибәрлек. ФАРГАТ
ФӘРГИЗ (ф.) Дан-шөһрәт, зиннәт эчендә яшәүче. ФАРГИЗ
Фәрд ~ Фәрде (г.) Бер, бер бөртек; ялгыз, аерым. Исем компоненты. Фард ~ Фарде
ФӘРДЕГАЯН (г.) Фәрде (к.) + Гаян (к.). ФАРДЕГАЯН
ФӘРДЕТДИН (г.) Диннең бердәнбере. ФАРДЕТДИН
ФӘРДИ (г.) Ялгыз, берүзе генә, бердәнбер (бала). ФАРДИ
ФӘРДҮС (г.-т.; неол.) Ялгыз, берүзе үсүче мәгънәсендә. ФАРДУС
ФӘРЗАН (ф.) Галим, белемле, укымышлы кеше; акыллы, зирәк. ФАРЗАН
ФӘРЗЕТДИН (г.) Дин фарызы, вазифасы. ФАРЗЕТДИН
ФӘРЗИ (г.) Фарыз, вазифа, бурыч; үтәлергә тиеш булган эш. ФАРЗИ
ФӘРЗӘН (ф.) Угыл, ир бала; нәсел. ФАРЗАН
ФӘРИДЕТДИН (г.) Диннең тиңдәшсезе, бердәнбере. ФАРИДЕТДИН
ФӘРИДУЛЛА (г.) Аллаһының тиңдәшсезе, бердәнбере. ФАРИДУЛЛА
ФӘРИДУН (г.) Фәрит (к.) исеменең күплеге. ФАРИДУН
ФӘРИЗ (г.) Фарыз, үтәлми калмаска тиешле эш, бурыч, вазифа. Ф. в.: Фариз. ФАРИЗ
ФӘРИТ (г.) Тиңдәшсез; бердәнбер, үзенә аерым. ФАРИТ
ФӘРИХ (г.) к. Фарих. ФАРИХ
ФӘРМАН (ф.) Фәрман, боерык, әмер. ФАРМАН
ФӘРРАХ (г.) Шат күңелле; шатлык, сөенеч; бәхет, бәхетле. Д. в.: Фәррәх. ФАРРАХ
ФӘРРАХЕТДИН (г.) Диннең шат күңелле кешесе; дин шатлыгы. ФАРРАХЕТДИН
ФӘРТДИН (г.) Диннең аерым бер заты, кешесе. ФАРТДИН
ФӘРУХ (г.) Шат, сөенечле. ФАРУХ
Фәрхе (г.) Шатлыклы, бәхетле. Исем компоненты. Фархе
ФӘРХЕЗАДӘ (г.-ф.) Шатлык, бәхет китерүче бала. ФАРХЕЗАДА
ФӘРХЕРАХМАН ~ ФӘРХИРАХМАН (г.) Аллаһ китергән шатлык, бәхет. ФАРХЕРАХМАН ~ ФАРХИРАХМАН
ФӘРХЕТДИН (г.) Дин шатлыгы, сөенече. ФАРХЕТДИН
ФӘРХИ (г.) Шатлыклы, куанычлы, сөенечле. Исем компоненты. ФАРХИ
ФӘРХИРӘХИМ (г.) Аллаһ китергән шатлык, сөенеч, бәхет. ФАРХИРАХИМ
ФӘРХИУЛЛА (г.) Аллаһ биргән шатлык, бәхет. Төрдәше: Фәрхулла. ФАРХИУЛЛА
ФӘРХИӘХМӘТ (г.) Фәрхи (к.) + Әхмәт (к.). ФАРХИАХМЕТ
ФӘРХУЛЛА (г.) к. Фәрхиулла. ФАРХУЛЛА
ФӘРШАТ ~ ФӘРӘХШАТ (г.-ф.) Бик шатланучы, үтә шат. ФАРШАТ ~ ФАРАХШАТ
ФӘРӘХИ (г.) Шатлык, куаныч. ФАРАХИ
ФӘРӘХЕТДИН (г.) Дин шатлыгы, куанычы. ФАРАХЕТДИН
ФӘРӘҖ (г.) Юаныч, сөенеч; хәсрәттән соң килгән шатлык. Исем компоненты. ФАРАДЖ
ФӘРӘҖЕТДИН (г.) Диннең юанычы, сөенече. ФАРАДЖЕТДИН
ФӘРӘҖУЛЛА (г.) Аллаһ биргән юаныч, сөенеч, шатлык. ФАРАДЖУЛЛА
ФӘРҺАД (бор. ир.) 1. Җиңелмәс. 2. Зирәк, тиз төшенүчән. Д. в.: Фәрхәт. ФАРХАД
фӘСАХ (г.) Ягымлы, сүзгә оста; матур сөйләүче, чәчән. ФАСАХ
ФӘСАХЕТДИН (г.) Диннең сүзгә оста вәгазьчесе. ФАСАХЕТДИН
ФӘСИХ (г.) Татлы телле, матур сөйләүче, чәчән. ФАСИХ
ФӘСИХУЛЛА (г.) Аллаһының сүзгә оста, чәчән вәгазьчесе. ФАСИХУЛЛА
ФӘСИХҖАН (г.-ф.) Фәсих (к.) + җан. Матур һәм килешле итеп сөйләүче җан (кеше). ФАСИХДЖАН
ФӘСХЕРАХМАН (г.) Аллаһының татлы, үткен телле кешесе; матур сөйләүче вәгазьчесе. ФАСХЕРАХМАН
ФӘСХЕТДИН ~ ФӘСИХЕТДИН (г.) Диннең матур сөйләүче вәгазьчесе. ФАСХЕТДИН ~ ФАСИХЕТДИН
ФӘСХИ (г.) Матур сөйләүче, тәмле телле; чәчән. ФАСХИ
ФӘТТАХ (г.) 1. Бәхет ишекләрен ачучы, юл ачучы, яулап алучы, җиңүче, уңышка ирешүче. 2. Аллаһ эпитеты. ФАТТАХ
ФӘТТАХЕТДИН (г.) Дингә юл ачучы. ФАТТАХЕТДИН
Фәтхе ~ Фәтхел (г.) Ачу, яулау, җиңү. Исем компоненты. Фатхе ~ Фатхел
ФӘТХЕВӘЛИ (г.) Изгелекне яулау, ачу; изгелекнең җиңүе. ФАТХЕВАЛИ
ФӘТХЕГАЛИ (г.) Бөек җиңү яулау, ачу; Галинең җиңүе. ФАТХЕГАЛИ
ФӘТХЕГАЛЛӘМ (г.) Галәмне яулау, ачу. ФАТХЕГАЛЛЯМ
ФӘТХЕЛБӘЯН (г.) 1. Дөреслекне, хаклыкны бәян итү, ачу. 2. Ачыклык яулаучы. Кыскартылган варианты: Баян. Шуннан Баянов фамилиясе ясалган. Бәян — хатын-кызлар исеме (к.). ФАТХЕЛБАЯН
ФӘТХЕЛГАЯН (г.) Ачык җиңү, күренеп торган җиңү. ФАТХЕЛГАЯН
ФӘТХЕЛГЫЙЛЕМ (г.) Гыйлемне ачу, гыйлем яулау. ФАТХЕЛГИЛЕМ
ФӘТХЕЛИСЛАМ (г.) Исламның уңышы, җиңүе. Д. в.: Фәткелис, Фәткел, Фәтхел. ФАТХЕЛИСЛАМ
ФӘТХЕЛКАДЫЙР (г.) Кадыйрның (к.; Аллаһ эпитеты) уңышы, җиңүе. ФАТХЕЛКАДИР
ФӘТХЕЛКӘБИР (г.) Кәбирнең (к.) уңышы, җиңүе. ФАТХЕЛКАБИР
ФӘТХЕЛТАИП (г.) Таипнең (к.; Аллаһ эпитеты) уңышы, җинүе. ФАТХЕЛТАИП
ФӘТХЕЛҖАН (г.-ф.) Җанның уңышы, җиңүе. ФАТХЕЛДЖАН
ФӘТХЕЛМӨХӘММӘТ (г.) Мөхәммәтнең җиңүе, унышы. ФАТХЕЛМУХАММЕТ
ФӘТХЕРАХМАН ~ ФӘТХЕРРАХМАН (г.) Рахманның (к.; Аллаһ эпитеты) җиңүе, уңышы. Д. в.: Фәтхери, Фәтхер, Фәтхерак, Фәтхерах. ФАТХЕРАХМАН ~ ФАТХЕРРАХМАН
ФӘТХЕРӘХИМ (г.) Рәхимнең (к.; Аллаһ эпитеты) җиңүе, уңышы. ФАТХЕРАХИМ
ФӘТХЕТДИН (г.) Диннең яулавы, җиңүе. ФАТХЕТДИН
ФӘТХИ (г.) Җиңүгә ирешкән; җиңү яулаучы; җиңү. Исем компоненты. ФАТХИ
ФӘТХИНУР (г.) Нур яулаучы. ФАТХИНУР
ФӘТХИЯЗДАН (г.-ф.) Аллаһыны тану; җиңүне Аллаһ бирә. Дусның танылуы, ачылуы. ФАТХИЯЗДАН
ФӘТХИЯР (г.-ф.) ФАТХИЯР
ФӘТХИӘХМӘТ (г.) Фәтхи (к.) + Әхмәт (к.). ФАТХИАХМЕТ
ФӘТХУЛЛА (г.) Җиңүне Аллаһ бирә. Д. а.: Фаткул, Фатхул, Фәтхи, Пәтүк. ФАТХУЛЛА
ФӘХРАЗЫЙ (г.) Дәрәҗәсенә, булган данына разый булучы. Д. в.: Фәхрәзый, Фәхрази. ФАХРАЗИ
Фәхре ~ Фәхрел (г.) Горурлык, мактаныч, дан. Исем компоненты. Фахре ~ Фахрел
ФӘХРЕЛБАКЫЙ (г.) Фәхрел (к.) + Бакый (к.). Мәңге яшәүченең (Аллаһының) горурлыгы, даны. ФАХРЕЛБАКИ
ФӘХРЕЛБӘЯН (г.) Фәхрел (к.) + Бәян (к.). ФАХРЕЛБАЯН
ФӘХРЕЛГАЛӘМ (г.) Галәмнең горурлыгы. Д. в.: Фәхерлегаләм. ФАХРЕЛГАЛЯМ
ФӘХРЕЛГАЯН (г.) Фәхрел (к.) + Гаян (к.). Д. в.: Фәхерлегаян. ФАХРЕЛГАЯН
ФӘХРЕЛИМАН (г.) Фәхрел (к.) + Иман (к.). ФАХРЕЛИМАН
ФӘХРЕЛИСЛАМ (г.) Фәхрел (к.) + Ислам (к.). Ислам даны, Ислам мактанычы, горурлыгы. Д. в.: Фәхрие. ФАХРЕЛИСЛАМ
ФӘХРЕЛКӘРАМ (г.) Фәхрел (к.) + Кәрам (к.). Д. в.: Фәхерлекәрам. ФАХРЕЛКАРАМ
ФӘХРЕЛӘНАМ (г.) Кешенең данлысы, горуры. ФАХРЕЛАНАМ
ФӘХРЕТДИН (г.) Диннең даны, горурлыгы. Д. в.: Фәхри, Фәхрүш, Фәхрәч, Пәкрәч. ФАХРЕТДИН
ФӘХРИ (г.) Мактаулы, өстен, данлы. Исем компоненты. ФАХРИ
ФӘХРИГАЛЛӘМ (г.) Фәхри (к.) + Галләм (к.). Хөрмәтле, мактаулы галим. ФАХРИГАЛЛЯМ
ФӘХРИГАЛӘМ (г.) Фәхри (к.) + Галәм (к.). Дөньяның өстене, мактаулысы. ФАХРИГАЛЯМ
ФӘХРИЗАДӘ (г.-ф.) Фәхри (к.) + Задә (к.). Мактаулы, хөрмәтле, горур бала (угыл). ФАХРИЗАДА
ФӘХРИРАХМАН (г.) Аллаһының мактаулы, горур кешесе. ФАХРИРАХМАН
ФӘХРИӘХМӘТ (г.) Фәхри (к.) + Әхмәт (к.). Хөрмәтле Әхмәт. ФАХРИАХМЕТ
ФӘХРУЛЛА (г.) Аллаһының мактаулы, горур бәндәсе. ФАХРУЛЛА
ФӘЯЗАН (г.) Ташу, ташкын. ФАЯЗАН
фӘҮЗЕЛ (г.) Җиңү, уңыш; триумф, тантана. Исем компоненты. ФАВЗЕЛЬ
ФӘҮЗЕЛИСЛАМ (г.) Фәүзел (к.) + Ислам (к.). Исламның җиңүе, тантанасы. Д. в.: Фәүзелне. ФАВЗЕЛИСЛАМ
ФӘҮЗЕЛКАМӘР (г.) Фәүзел (к.) + Камәр (к.). ФАВЗЕЛКАМАР
ФӘҮЗЕТДИН (г.) Диннең тантанасы, җиңүе. ФАВЗЕТДИН
ФӘҮЗИ (г.) 1. Җиңүче, уңыш казанучы. 2. Тантана, триумф. ФАВЗИ
ФӘҮЗӘР (г.-ф.) Алтын җиңү. ФАВЗАР
ФӘҮЗӘТ (г.) Җинеп чыгучы, унышка ирешүче. ФАВЗАТ
ФӘҮКАТЬ (г.) Өстен булучы. Д. в.: Фәүхәт. ФАВКАТ
ФӘҮХЕТДИН (г.) Диннең өстенлеге, өстен булуы. ФАВХЕТДИН
ФӘҮХИ (г.) Хуш исле. ФАВХИ
ФӘҮХӘТ (г.) Хуш ис тарату. Д. в.: Фәүкәт. ФАВХАТ
ФӘҺИМ (г.) Аңлы, зирәк, фәһемле; үткен. Д. в.: Фәим. Исем компоненты. ФАГИМ
ФӘҺИМЕТДИН (г.) Диннең аңлысы, зирәге, үткене. ФАГИМЕТДИН
ФӘҺИМҖАН (г.-ф.) Зирәк, аңлы җан. ФАГИМДЖАН
ФӘҺМИ (г.) Акыл иясе, зирәк. ФАГМИ
ФӘҺМУЛЛА (г.) Аллаһының акыллы, зирәк бәндәсе. ФАГМУЛЛА
ФӘҺҺӘМ (г.) Бик зирәк, бик үткен, бик тиз аңлаучан. ФАХХАМ
ФӨНҮН (г.) Фән сүзенең күплек формасы. Бик күп төрле фәннәрне белүче. Төрдәшләре: Фәнун, Фәнүн. ФУНУН
ФӨРКӘТ (г.) Аерым яшәүче. ФУРКАТ
ФӨРУЗАН (ф.) Ялтырап тора торган, нур чәчә торган. ФУРУЗАН