Татар ир-ат исемнәре (Татарские мужские имена) — Х

ТАТАР ИР-АТ ИСЕМНӘРЕ
Татарча язылышы, кайсы тел сүзе булуы Исемнең мәгънәсе, нәрсә аңлатуы Русча язылышы
Х
ХАББАН (г.) Орлыклар (күп.). Д. в.: Халпан. ХАББАН
ХАВИ (г.) Эченә алган, эченә алучы. ХАВИ
ХАДИМ (г.) Хезмәтче, ялчы; хезмәткәр. ХАДИМ
ХАДИС (г.) 1. Вакыйга, күренеш; хәл, булган эш. 2. Яңа, өр-яңа. 3. Сөйләшү. ХАДИС
ХАЗ (г.) 1. Ләззәт, тәм. 2. Шатлык. ХАЗ
ХАЗАН (ф.; й. ис.) Көз, көз көне. Көзен туучы ир бала. ХАЗАН
ХАЗБУЛАТ (г.) к. Хасбулат. ХАЗБУЛАТ
ХАЗИКЪ (г.) Бик белемле, тәҗрибәле. ХАЗИК
ХАЗИМ (г.) 1. Каты, ныклы, тәвәккәл. 2. Акыллы, сак, уйлап эш итүче. Д. в.: Хасим, Хасин. ХАЗИМ
ХАК (г.) 1. Чын, дөрес, хак; дөреслек, хаклык. 2. Хокук. 3. Аллаһ. Исем компоненты. ХАК
ХАКБИРГӘН (г.-төр.-т.) Хак биргән, Аллаһ биргән. ХАКБИРГАН
ХАКБИРДЕ (г.-төр.-т.) Хак бирде, ягъни Аллаһ бүләге. Синонимнары: Аллабирде, Тәңребирде, Ходайбирде. ХАКБИРДЕ
ХАКБУЛАТ (г.-төр.-т.) Хак (к.) + Булат (к.). ХАКБУЛАТ
ХАККЫЙ (г.) Аллаһ бәндәсе, Аллаһ колы; тәкъва кеше. ХАККИ
ХАКМОРЗА (г.-ф.) Хак (к.) + Морза (к.). ХАКМУРЗА
ХАКМУЛЛА (г.) Хак (к.) + Мулла (к.). ХАКМУЛЛА
ХАКНАЗАР (г.) Хак (к.) + Назар (к.). ХАКНАЗАР
ХАКНУР (г.) Хак (к.) + Нур (к.). Чаг.: Нурхак. ХАКНУР
ХАКСӘЕТ (г.) Хак (к.) + Сәет (к.). Д. в.: Каксәет. ХАКСАИТ
ХАЛИДУЛЛА (г.) Аллаһының даимилеге, мәңгелеге. ХАЛИДУЛЛА
ХАЛИКЪ (г.) Яктыртучы, бар кылучы (Аллаһының эпитеты). ХАЛИК
ХАЛИКЪБАЙ (г.-төр.-т.) Халикъ (к.) + бай (к.). ХАЛИКБАЙ
ХАЛИРАХМАН (ф.-г.) Хали («миңле») + Рахман (к.). Аллаһ биргән бәхет. ХАЛИРАХМАН
ХАЛИС (г.) Аеруча саф, чын, һичнәрсә катнашмаган; эчкерсез. Д. в.: Галие, Калие. ХАЛИС
ХАЛИСМАН (г.) Саф, пакь, чын, ихлас; күңел. ХАЛИСМАН
ХАЛИСФӘЕЗ (г.) Халис (к.) + Фәез (к.). ХАЛИСФАИЗ
ХАЛИТ (г.) Мәңге яшәр, үлемсез; даими. ХАЛИТ
ХАМАЗАН (г.) Үткен. ХАМАЗАН
ХАМИЗ (г.; й. ис.) Әче. Бала янына усал көчләр якын килмәс, «ул әче» дигән мәгънәдә. Синонимнары: Ачи, Ачы. ХАМИЗ
ХАМИЛ (г.) Кулында тотучы; өстенә йөкләүче. ХАМИЛЬ
ХАМИС (г.; й. ис.) 1. Бишенче, бишенче бала. 2. Атнаның бишенче көнендә туган балага кушылган исем. ХАМИС
ХАММАТ (г.) Мактаучы, данлаучы, дан җырлаучы. Д. в.: Хәмәт, Хәммәт. Исем компоненты. ХАММАТ
ХАММАТВӘЛИ (г.) Хаммат (к.) + Вәли (к.). ХАММАТВАЛИ
ХАММАТГАЛИ (г.) Хаммат (к.) + Гали (к.). ХАММАТГАЛИ
ХАММАТГАТА (г.) Хаммат (к.) + Гата (к.). ХАММАТГАТА
ХАММАТГӘРӘЙ (г.) Хаммат (к.) + Г$рәй (к.). ХАММАТГАРАЙ
ХАММАТНУР (г.) Хаммат (к.) + Нур (к.). ХАММАТНУР
ХАММАТСАБИР (г.) Хаммат (к.) + Сабир (к.). ХАММАТСАБИР
ХАММАТША (г.-ф.) Хаммат (к.) + шаһ (к.). ХАММАТША
ХАММАТЪЯР (г.-ф.) Хаммат (к.) + яр (дус, иптәш). ХАММАТЪЯР
ХАММАТҖАН (г.-ф.) Хаммат (к.) + җан. ХАММАТДЖАН
ХАМРА (г.) Кызыл. Хамраев фамилиясендә сакланган. ХАМРА
ХАН (бор. төр.-т.; й. ис.) Хан, патша, хаким. Ир баланың хан кебек дәрәҗәле һәм бай булуын теләү исеме. Исем компоненты. ХАН
ХАНБАКТЫ (бор. төр.-т.) Хан (к.) + бакты (туды). ХАНБАКТЫ
ХАНБАРС (бор. төр.-т.) Хан (к.) + Барс (к.). Чаг.: Барсхан. ХАНБАРС
ХАНБИК (бор. төр.-т.) к. Ханбәк. ХАНБИК
ХАНБИРДЕ (бор. төр.-т.) 1. Хан (к.) + бирде. 2. күч. Хан булырдай ул бирде. Чаг.: Бирдехан. ХАНБИРДЕ
ХАНБУЛАТ (төр.-т.-г.) Хан (к.) + Булат (к.). Чаг.: Булатхан. Д. в.: Канбулат. ХАНБУЛАТ
ХАНБӘК (бор. төр.-т.) Хан (к.) + бәк. Чаг.: Бикхан. Ханбеков фамилиясендә сакланган. ХАНБЕК
ХАНГАЛИ (т.-г.) Хан (к.) + Гали (к.). Бөек хан мәгънәсендә. Чаг.: Галихан. Д. в.: Ханали. ХАНГАЛИ
ХАНГИЛДЕ (төр.-т.; й. ис.) Хан (к.) + килде. Ир баланың хан кебек дәрәҗәле һәм бай булуын теләү исеме. Чаг.: Килдехан. Хангилдин фамилиясендә сакланган. ХАНГИЛЬДЕ
ХАНГӘРӘЙ (төр.-т.) Хан (к.) + Гәрәй (к.). Чаг.: Гәрәйхан. ХАНГАРАЙ
ХАСБУЛАТ (г.) Югары сыйфатлы булат, сыйфатлы корыч. ХАСБУЛАТ
ХАСИП (г.) Хисапчы, хисаплаучы. ХАСИП
ХАСИЯТ (г.) Үзенчәлек, үзенә генә хас сыйфат. Д. в.: Хәсият. ХАСИЯТ
ХАСИЯТУЛЛА (г.) Аллаһ биргән үзенчәлек, хасият. Д. в.: Хасъян. ХАСИЯТУЛЛА
ХАСМУЛЛА (г.) Үзгә сыйфатлы мулла (к.). ХАСМУЛЛА
ХАСХАН (г.-төр.-т.) Үзгә сыйфатлы хан (к.). ХАСХАН
ХАСҖАН (г.-ф.) Бик яхшы, үзенчәлекле җан (кеше). Д. в.: Хасъян. ХАСДЖАН
ХАТИБЕТДИН (г.) Дини вәгазь сөйләүче, хөтбә укучы, дин юлына өндәүче. ХАТИБЕТДИН
ХАТИБУЛЛА (г.) Аллаһының үгетләүче, вәгазь сөйләүче кешесе. ХАТИБУЛЛА
ХАТИП (г.) Үгетләүче, вәгазь сөйләүче, оратор. Исем компоненты. ХАТИП
ХАТТАБ (г.) Утынчы; урман кисүче яки ташучы. ХАТТАБ
ХАФИЗ (г.-т.) 1. Саклаучы; күңелдән ятлаучы; Көръәнне яттан белүче. 2. Истәлек, хәтер (Хафиз «саклаучы»—Аллаһының эпитеты). Исем компоненты. ХАФИЗ
ХАФИЗЕТДИН (г.) Динне саклаучы. ХАФИЗЕТДИН
ХАФИЗУЛЛА (г.) Аллаһ-саклаучы. ХАФИЗУЛЛА
ХАФИЗХАН (г.-төр.-т.) Хафиз (к.) + хан (к.). ХАФИЗХАН
ХАФИЗҖАН (г.-ф.) Хафиз (к.) + җан. ХАФИЗДЖАН
ХАШИМ (г.) к. Һашим. Салым җыючы. ХАШИМ
ХАҖЕЛИСЛАМ (г.) Исламның хаҗ кылучысы, хаҗие. Чаг.: Исламхаҗи. ХАДЖЕЛИСЛАМ
ХАҖИ (г.) Хаҗга барган кеше; хаҗ кылучы, хаҗи. Мөселманнарның изге урыны— Мәккә шәһәрендәге Кәгъбәгә барып гыйбадәт кылып кайтучы. Исем компоненты. ХАДЖИ
ХАҖИБ ~ ХАҖИП (г.) 1. Капкачы, швейцар. 2. Хан сарайларындагы хөрмәтле чин-дәрәҗә. Д. в.: Хәҗиб (Хәҗип). ХАДЖИБ ~ ХАДЖИП
ХАҖИБАБА (г.-төр.-т. яки г.-ф.) Хаҗга барган баба яки ата. Д. в.: Хазибаба, Аҗбаба, Азбаба. ХАДЖИБАБА
ХАҖИБАЙ (г.-төр.-т.) Хаҗга барган бай (к.). ХАДЖИ БАЙ
ХАҖИБИ (г.-төр.-т.) Хаҗга барган би (к.). Д. в.: Аҗиби, Әҗби. ХАДЖИБИ
ХАҖИБУЛАТ и.) Хаҗи (к.) + Булат (к.). Д. в.: Хаҗбулат. Хазбулат. ХАДЖИБУЛАТ
ХАҖИБУЛЛА (г.) Аллаһының капкачысы. ХАДЖИБУЛЛА
ХАҖИБӘК (г.-төр.-т.) Хаҗга барган бәк. ХАДЖИБЕК
ХАҖИВАФА (г.) Хаҗи (к.) + Вафа (к.). ХАДЖИ ВАФА
ХАҖИВӘЛИ (г.) Хаҗи (к.) + Вәли (к.). ХАДЖИВАЛИ
ХАҖИГАЛИ (г.) Хаҗи (к.) + Гали (к.). Д. в.: Әҗәле (Насыйри). ХАДЖИГАЛИ
ХАҖИГӘРӘЙ (г.-төр.-т.) Хаҗи (к.) + Гәрәй (к.). Д. в.: Аҗи-гәрәй. ХАДЖИГАРАЙ
ХАҖИЕТДИН (г.) Дин хаҗие, дингә табынучы. ХАДЖИЕТДИН
ХАҖИКӘРАМ (г.) Хаҗи (к.) + Кәрам (к.). ХАДЖИКАРАМ
ХАҖИМОРАТ (г.) Хаҗи (к.) + Морат (к.). ХАДЖИМУРАТ
ХАҖИМУЛЛА (г.) Хаҗи (к.) +Мулла (к.). ХАДЖИМУЛЛА
ХАҖИМУСА (г.) Хаҗи (к.) + Муса (к.). ХАДЖИ МУСА
ХАҖИМӘРДАН (г.-ф.) Хаҗи (к.) + Мәрдан (к.). ХАДЖИМАРДАН
ХАҖИМӨХЕТДИН (г.) Динне яклаучы, куәтләүче хаҗи. ХАДЖИМУХУТДИН
ХАҖИМӨХӘММӘТ (г.) Хаҗи (к.) + Мөхәммәт (к.). Чаг.: Мөхәммәтхаҗи. Д. в.: Хаҗимәт, Хаҗим, Аҗим, Аҗимәт, Аҗмәт. ХАДЖИМУХАММЕТ
ХАҖИНУР (г.) Хаҗи (к.) + Нур (к.). ХАДЖИНУР
ХАҖИР (г.) Хаҗга баручылар юлда ял итә торган йорт. ХАДЖИР
ХАҖИРАХМАН (г.) Хаҗи (к.) + Рахман (к.). Аллаһ хаҗие. ХАДЖИРАХМАН
ХАҖИСӘЕТ (г.) Хаҗи (к.) + Сәет (к.). Чаг.: Сәетхаҗи. ХАДЖИСАИТ
ХАҖИТАРХАН (г.-төр.-т.; геогр.) Хаҗи (к.) + Тархан (к.). Хаҗга барган тархан. Хаҗитархан исеменнән Әстерхан шәһәренең атамасы барлыкка килгән. ХАДЖИТАРХАН
ХАҖИТИМЕР (г.-т.) Хаҗи (к.) + Тимер (к.). ХАДЖИТИМЕР
ХАҖИУЛЛА (г.) Аллаһ хаҗие. ХАДЖИУЛЛА
ХАҖИХАН (г.-төр.-т.) Хаҗи (к.) + хан (к.). ХАДЖИХАН
ХАҖИША (г.-ф.) Хаҗи (к.) + шаһ (к.). ХАДЖИША
ХАҖИӘХМӘТ (г.-ф.) Хаҗи (к.) + Әхмәт (к.). Чаг.: Әхмәтхаҗи. ХАДЖИАХМЕТ
ХАҖИҖӘГЪФӘР (г.) Хаҗи (к.) + Җәгъфәр (к.). ХАДЖИ ДЖАГФАР
ХИЗБЕТДИН (г.) Дини оешма вәкиле. ХИЗБЕТДИН
ХИЗБУЛЛА (г.) Аллаһ тарафдары. ХИЗБУЛЛА
ХИКМӘТ (г.) Хикмәт, фәлсәфә; сер, белем. Исем компоненты. ХИКМАТ
ХИКМӘТУЛЛА (г.) Аллаһының хикмәте. ХИКМАТУЛЛА
ХИРАҖЕТДИН (г.) Дин салымы. ХИРАЖЕТДИН
ХИСАМ (г.) 1. Кылыч. 2. Сүз көрәштерү, бәхәс. ХИСАМ
ХИСАМЕТДИН (г.) Дин кылычы. Чаг.: Сәйфетдин, Саяфетдин. Д. в.: Хисами. ХИСАМЕТДИН
ХИСАН (г.) Искиткеч чибәр (Хәсәннең күплек формасы). ХИСАН
ХИСМӘТ (г.) Әдәпле, әхлаклы. ХИСМАТ
ХИСМӘТУЛЛА (г.) Аллаһ әхлагы, тәртибе. Д. в.: Хи-си, Хисун, Хисмәй. ХИСМАТУЛЛА
ХИҖАП (г.) 1. Пәрдә, чаршау. 2. Талисман. ХИДЖАП
ХОДАЙБИРГӘН (ф.-төр.-т.: й. ис.) Аллаһ биргән. Тәңредән бала сорап билгеле бер нәзер-йола (келәү йоласы) башкарганнан соң туган ир балага кушылган. Д. в.: Кодаш. Синонимнары: Аллабиргән, Тәңребиргән, Хакбиргән. ХУДАЙБИРГАН
ХОДАЙБИРДЕ (ф.-төр.-т.; й. ис.) Аллаһ бирде. Тәңредән бала сорап, билгеле бер нәзер-йола башкарганнан соң туган ир балага кушылган. Ходайбирдин фамилиясендә сакланган. Д. в.: Кодаш. Синонимнары: Аллабирде, Тәңребирде, Хакбирде, Хуҗабирде. ХУДАЙБИРДЕ
ХОДАЙДАД ~ ХОДАЙДАТ (ф.) Аллаһ (Ходай) бүләге. ХУДАЙДАД ~ ХУДАЙДАТ
ХОДАЙКОЛ ~ ХОДАЙГОЛ (ф.-төр.-т.) Ходай колы (Аллаһ колы). Синонимнары: Аллагол, Тәңрегол. ХУДАЙКУЛ ~ ХУДАЙГУЛ
ХОДАЙЯР ~ ХОДАЯР (ф.) Ходайга дус, Аллаһ дусты; Ал-лаһының сөйгән бәндәсе. Д. в.: Кодаяр, Кудаяр. ХУДАЙЯР ~ ХУДАЯР
ХОДАНАЗАР (ф.-г.) Ходай мәрхәмәте. ХУДАНАЗАР
ХОДАНӘЗЕР (ф.-т.; й. ис.) Ходайдан нәзер ителгән бала. ХУДАНАЗЕР
ХОЗУР (г.) Рәхәт, күңелле, күңел ачу, хозурлык. ХУЗУР
ХУБЗАДӘ (ф.) Гүзәл, күркәм бала. ХУБЗАДА
ХУРРАМ (ф.) Шат, шат күңелле. ХУРРАМ
ХУРРАМША (ф.) Шат шаһ, шат күңелле шаһ. Д. в.: Хурамша, Курамша. ХУРРАМША
ХУСАМ (а.) Кылыч. ХУСАМ
ХУТ (г.) Февраль ае. ХУТ
Хуш (ф.) Яхшы, гүзәл, күркәм, шат; күңелгә охшаган. Исем компоненты. Хуш
ХУШБИРДЕ (ф.-төр.-т.) Яхшы (сау-таза бала) бирде. Чаг.: Хушкилде. Д. в.: Кушбирде. ХУШБИРДЕ
ХУШБУЛАТ (ф.-г.) Шәп булат, яхшы, күркәм корыч. ХУШБУЛАТ
ХУШДИЛ (ф.) Яхшы күңелле, шат; игелек теләүче. ХУШДИЛЬ
ХУШДӘҮЛӘТ (ф.-г.) Яхшы дәүләт, байлык, ягъни ир бала. ХУШДАВЛЕТ
ХУШИЯР (ф.) Яхшы күңелле дус (яр). ХУШИЯР
ХУШКИЛДЕ (ф.-төр.-т.) Хуш килде; шәп, бәхетле (ир бала) туды. Чаг.: Хушбирде. ХУШКИЛЬДЕ
ХУШМАН (ф.) Гүзәллек, күркәмлек, бәхет иясе. Д. в.: Кушман, Кошман. ХУШМАН
ХУШНАМ (ф.) Данлы, атаклы. ХУШНАМ
ХУШНӘВАЗ (ф.) Яхшылык, юмартлык, игелек. ХУШНАВАЗ
ХУШНӘВАЛ (ф.-г.) Яхшы, күркәм бүләк (бала). ХУШНАВАЛ
ХУШТАЙМАС (ф.-төр.-т.) Яхшы күңелле таймас (үлмәс) бала. Д. в.: Куштаймас. ХУШТАЙМАС
ХУҖА (ф.) 1. Хуҗа, әфәнде, ия. 2. Белемле, өйрәтүче, укытучы. Исем компоненты. ХОДЖА
ХУҖАБАЙ (ф.-төр.-т.) Хуҗа (к.) + бай (к.). Чаг.: Байхуҗа. ХОДЖАБАЙ
ХУҖАБАКТЫ (ф.-төр.-т.) Хуҗа бакты (карады, туды). Чаг.: Бактыхуҗа. ХОДЖАБАКТЫ
ХУҖАБИРДЕ (ф.-төр.-т.) Хуҗа бирде, ягъни Тәңре бала бирде. Чаг.: Бирдехуҗа. ХОДЖАБИРДЕ
ХУҖАБӘК (ф.-төр.-т.) Хуҗа (к.) + бәк. Чаг.: Бикхуҗа, Бихуҗа. ХОДЖАБЕК
ХУҖАГАЛИ (ф.-г.) Хуҗа (к.) + Гали (к.). Бөек хуҗа. Чаг.: Галихуҗа. ХОДЖАГАЛИ
ХУҖАГИЛДЕ ~ ХУҖАКИЛДЕ (ф.-төр.-т.) Хуҗа килде, ягъни туды. ХОДЖАГИЛЬДЕ ~ ХОДЖАКИЛЬДЕ
ХУҖАГОЛ (ф.-төр.-т.) Хуҗа (к.) + кол. Аллаһ колы, яклаучының колы. ХОДЖАГУЛ
ХУҖАГӘРӘЙ (ф.-төр.-т.) Хуҗа (к.) + Гәрәй (к.). ХОДЖАГАРАЙ
ХУҖАИСЛАМ (ф.-г.) Хуҗа (к.) + Ислам (к.). Чаг.: Исламхуҗа. ХОДЖАИСЛАМ
ХУҖАКАЙ (ф.-төр.-т.) Хуҗа сүзенә -кай иркәләү-кечерәйтү кушымчасы ялганып ясалган исем. ХОДЖАКАЙ
ХУҖАМӨХӘММӘТ ~ ХУҖИМӨХӘММӘТ (ф.-г.) Хуҗа (к.) + Мөхәммәт (к.). Чаг.: Мөхәммәтхуҗа. Мөхәммәт — яклаучы, канат астына алучы. ХОДЖАМУХАММЕТ ~ ХУЗИМУХАММЕТ
ХУҖАСӘЕТ (ф.-г.) Хуҗа (к.) + Сәет (к.). Чаг.: Сәетхуҗа. ХОДЖАСАИТ
ХУҖАХАН (ф.-төр.-т.) Хуҗа (к.) + хан (к.). ХОДЖАХАН
ХУҖАХӘСӘН (ф.-г.) Хуҗа (к.) + Хәсән (к.). Чаг.: Хәсәнхуҗа. ХОДЖАХАСАН
ХУҖАШАҺ (ф.) Хуҗа (к.) + шаһ (к.). Д. в.: Хуҗаша, Хуҗаш. ХОДЖАШАХ
ХУҖАШӘЕХ (ф.-г) Хуҗа (к.) + Шәех (к.). Чаг.: Шәеххуҗа. ХОДЖАШЕЙХ
ХУҖАӘХМӘТ (ХУҖИӘХМӘТ) (ф.-г) Хуҗа (к. ) + Әхмәт (к.). Чаг.: Әхмәтхуҗа. ХОДЖААХМЕТ ~ ХУЗИАХМЕТ
ХУҖАҖАН (ф.) Хуҗа (к.) + җан. Чаг.: Янхуҗа. ХОДЖАДЖАН
ХУҖАҖӘЛӘЛЕТДИН (г.) Хуҗа (к.) + Җәләлетдин (к.). ХОДЖАДЖАЛАЛЕТДИН
ХУҖИ (г.) 1. Хуҗа, башлык, әфәнде. 2. Укытучы, остаз. Исем компоненты. ХУЗИ
ХУҖИӘХМӘТ (ф.-г.) к. Хуҗаәхмәт. ХУЗИАХМЕТ
ХӘБИБ (ХӘБИП) (г.) 1. Сөекле, сөелгән. 2. Дус. Д. в.: Хәби. Исем компоненты. ХАБИБ
ХӘБИБГАЛИ (г.) Хәбиб (к.) + Гали (к.). ХАБИБГАЛИ
ХӘБИБЕЛИСЛАМ (г.) Хәбиб (к.) + Ислам (к.). Исламның сөеклесе. Д. в.: Хәбибислам. ХАБИБЕЛИСЛАМ
ХӘБИБЕЛХАК (г.) Хак тәгаләнең сөеклесе. ХАБИБЕЛХАК
ХӘБИБЕЛХАН (г.-төр.-т.) Ханның сөеклесе. ХАБИБЕЛХАН
ХӘБИБЕТДИН ~ ХӘБЕТДИН (г.) Диннең дусты. ХАБИБЕТДИН ~ ХАБЕТДИН
ХӘБИБЗАДӘ (г.-ф.) Хәбиб (к.) + Задә (к.). Сөекле ир бала. Д. в.: Хәбзадә. ХАБИБЗАДА
ХӘБИБКАМАЛ (г.) Хәбиб (к.) + Камал (к.). ХАБИБКАМАЛ
ХӘБИБМОРЗА (г.-ф.) Хәбиб (к.) + Морза (к.). Сөекле морза. Чаг.: Морзахәбиб. ХАБИБМУРЗА
ХӘБИБМӨХӘММӘТ (г.) Хәбиб (к.) + Мөхәммәт (к.). Мөхәммәтнең дусты. Чаг.: Мөхәммәтхәбиб. ХАБИБМУХАММЕТ
ХӘБИБНАЗАР (г.) Хәбиб (к.) + Назар (к.). ХАБИБНАЗАР
ХӘБИБНУР (г.) Хәбиб (к.) + Нур (к.). Сөекле нур. ХАБИБНУР
ХӘБИБРАХМАН (г.) Хәбиб (к.) + Рахман (к.). Аллаһынын дусты. Д. в.: Хәйберахман, Хәйбри, Хәбри, Хәбрахман. ХАБИБРАХМАН
ХӘБИБРИҖАЛ (г.) 1. Ирләрнең сөеклесе. 2. Ирләрнең дусты. ХАБИБРИДЖАЛ
ХӘБИБСОЛТАН (г.) Хәбиб (к.) + Солтан (к.). Чаг.: Солтанхәбиб. ХАБИБСУЛТАН
ХӘБИБУЛЛА (г.) Аллаһының сөеклесе. Мөхәммәт пәйгамбәр эпитеты. Д. в.: Хәбибла, Хабул, Хабук, Хәбки, Әбки. ХАБИБУЛЛА
ХӘБИБХАН (г.-т.) Хәбиб (к.) + хан (к.). Сөекле хан. ХАБИБХАН
ХӘБИБХУҖА (г.-ф.) Хәбиб (к.) + Хуҗа (к.). Сөекле хуҗа. Д. в.: Хәбихуҗа. ХАБИБХОДЖА
ХӘБИБХӘЛФӘ (г.) Хәбиб (к.) + Хәлфә (к.). Сөекле хәлфә, укытучы. ХАБИБХАЛФА
ХӘБИБША (г.-ф.) Хәбиб (к.) + шаһ (к.). Сөекле шаһ. ХАБИБША
ХӘБИБЬЯР (г.-ф.) Хәбиб (к.) + яр (к.). Сөекле дус. ХАБИБЪЯР
ХӘБИБҖАН (г.-ф.) Хәбиб (к.)+җан. Сөекле җан (кеше). ХАБИБДЖАН
ХӘБИБҖӘЛӘЛ (г.) Хәбиб (к.) + Җәләл (к.). ХАБИБДЖАЛЯЛЬ
ХӘБИЛ (г.) Бау; күч. нәсел җебен (токымны) дәвам иттерүче. Чаг.: Бикбау. ХАБИЛЬ
ХӘБИР (г.) Хәбәрдар, белекле, хәбәрче. Исем компоненты. ХАБИР
ХӘБИРУЛЛА (г.) Аллаһының белеклеге, хәбәрдарлыгы. ХАБИРУЛЛА
ХӘБИРХАН (г.-төр.-т.) Хәбәрдар, белекле хан (к.). ХАБИРХАН
ХӘБИРҖАН (г.-ф.) Хәбәрдар җан (кеше). ХАБИРДЖАН
ХӘВАРИ (ф.) Көнчыгышлы, шәркый. ХАВАРИ
ХӘДДАТ (г.) Тимерче. ХАДДАТ
ХӘДИМЕТДИН (г.) Дин хезмәтчесе, хәдиме. ХАДИМЕТДИН
ХӘДИМУЛЛА (г.) Аллаһыга хезмәт итүче (гыйбадәт кылучы). ХАДИМУЛЛА
ХӘДИС (г.) Әңгәмә, хәбәр, хикәят. Мөхәммәт пәйгамбәр сүзләре. ХАДИС
Хәер ~ Хәйре ~ Хәйрел (г.) Яхшылык, игелек, хәерле. Исем компонентлары. Хаир ~ Хайре ~ Хайрел
ХӘЕРБИ (г.-төр.-т.) Яхшылыгы тиючән, игелекле би (к.). Татарстанның Лаеш районындагы татар авылы атамасы. ХАИРБИ
ХӘЕРЗАМАН (г.) Заманның хәерлесе, яхшысы. ХАИРЗАМАН
ХӘЕРНАС (г.) Кешеләрнең яхшысы, игелеклесе. ХАИРНАС
ХӘЕРНУР (г.) Хәерле, игелекле нур. ХАИРНУР
ХӘЕРҖАН (г.-ф.) Хәерле, игелекле җан. ХАИРДЖАН
ХӘЗРӘТУЛЛА (г.) Аллаһының хөрмәтле, изге бәндәсе. ХАЗРАТУЛЛА
ХӘЗӘР (г.) Утрак тормышлы; шәһәр кешесе. Д. в.: Хазир. ХАЗАР
ХӘЙ (г.) 1. Тормыш, яшәү; тере, тереклек. 2. Ил, кабилә. Исем компоненты. ХАЙ
ХӘЙБЕРАХМАН (г.) Аллаһ сере, Аллаһ белә торган сер. ХАЙБЕРАХМАН
ХӘЙБУЛЛА (г.) Аллаһының яшерен сере, Аллаһ белә торган сер. Д. в.: Хәйбул, Айбул, Кайбул, Хәйбуш, Кайбуш, Кайбыш, Кайбыч. ХАЙБУЛЛА
ХӘЙДӘР (г.; зоол.) Арыслан. Гали хәлифә кушаматы. Синонимнары: Арслан, Газанфар, Шир, Әсәд. Исем компоненты. ХАЙДАР
ХӘЙДӘРБӘК (г.-төр.-т.) Хәйдәр (к.) + бәк. Синонимнары: Арсланбәк, Асланбәк. ХАЙДАРБЕК
ХӘЙДӘРГАЛИ (г.) Хәйдәр (к.) + Тали (к.). Арыслан Гали. Синонимнары: Арслангали, Ширгали, Ширали. ХАЙДАРГАЛИ
ХӘЙДӘРХАН (г.-төр.-т.) Хәйдәр (к.) +хан (к.). Синонимы: Арсланхан. ХАЙДАРХАН
ХӘЙДӘРША (г.-ф.) Хәйдәр (к.) + шаһ. Чаг.: Шаһихәйдәр. ХАЙДАРША
ХӘЙДӘРҖАН (г.-ф.) Хәйдәр (к.) + җан. ХАЙДАРДЖАН
ХӘЙЗЫЯ (г.) Җанлы нур, яктылык; тереклек нуры. ХАЙЗИЯ
ХӘЙМОРЗА (г.-ф.) Терек, гомерле морза (к.). ХАЙМУРЗА
ХӘЙМУЛЛА (г.) Терек, гомерле мулла. ХАЙМУЛЛА
ХӘЙРЕВАФА (г.) Хәйре (к. Хәер) + Вафа (к.). ХАЙРЕВАФА
ХӘЙРЕГАЛӘМ (г.) Галәмнең игелеклесе. ХАЙРЕГАЛЯМ
ХӘЙРЕЗАДӘ (г.-ф.) Хәерле, игелекле бала. ХАЙРЕЗАДА
ХӘЙРЕЗАМАН (г.) Хәерле, игелекле заман. Балага хәерле гомер теләп кушылган. Төрдәше: Хәерзаман. ХАЙРЕЗАМАН
ХӘЙРЕЛБӘШӘР (г.) Хәйрел (к. Хәер) + Бәшәр (к.). ХАЙРЕЛБАШАР
ХӘЙРЕЛИСЛАМ (г.) Хәйрел (к. Хәер) + Ислам (к.). Исламның игелеклесе, яхшы кешесе. Д. в.: Хәйрислам, Хәйрие. ХАЙРЕЛИСЛАМ
ХӘЙРЕЛХОДА (г.-ф.) Хәйрел (к. Хәер) + Хода. Ходай игелеге, мәрхәмәте. ХАЙРЕЛХУДА
ХӘЙРЕЛӘНАМ (г.) Кешеләрнең яхшысы, хәерлесе. ХАЙРЕЛАНАМ
ХӘЙРЕМӨХӘММӘТ (г-) Хәйре (к.) + Мөхәммәт (к.). ХАЙРЕМУХАММЕТ
ХӘЙРЕННАС (г.) Кешеләрнең яхшысы, хәерлесе. Төрдәше: Хәернас. ХАЙРЕННАС
ХӘЙРЕТДИН (г.) Диннең игелекле, яхшы бәндәсе. Д. в.: Хәйри, Хәйрүш, Хәйрүк, Хәйрүч. ХАЙРЕТДИН ~ ХАЙРУТДИН
ХӘЙРИ (г.) Яхшылык, игелеклелек; яхшы күңеллелек. Исем компоненты. ХАЙРИ
ХӘЙРИИСЛАМ (г.) Хәйри (к.) + Ислам (к.). Д. в.: Хәйрие. ХАЙРИИСЛАМ
ХӘЙРИҖАН (г.-ф) Хәйри (к.) + җан. ХАЙРИДЖАН
ХӘЙРУЛЛА (г.) Аллаһ игелеге, изгелеге. Д. в.: Хәйрул, Кәйрул, Хәйри, Хәйрук, Хәйруш, Кәйруш, Хәйрүч. ХАЙРУЛЛА
ХӘЙРӘТ (г.) 1. Яхшылык; яхшылык эшләү. 2. Байлык, мал-мөлкәт. ХАЙРАТ
ХӘКИМ (г.) Акыл, белем, фикер иясе; хәким. Исем компоненты. ХАКИМ
ХӘКИМБАЙ (г.-төр.-т.) Хәким (к.) + бай. ХАКИМБАЙ
ХӘКИМБӘК (г.-төр.-т.) Хәким (к.) + бәк. Д. в.: Әкимбәт, Акимәт. ХАКИМБЕК
ХӘКИМЕТДИН (г.) Диндә акыллы, белемле. ХАКИМЕТДИН
ХӘКИМЗАДӘ (г.-ф.) Хәким (к.) + Задә (к.). Акыллы бала (угыл). ХАКИМЗАДА
ХӘКИМУЛЛА (г.) Аллаһ биргән акыл, белем иясе. ХАКИМУЛЛА
ХӘКИМХАН (г.-төр.-т.) Хәким (к.) + хан (к.). ХАКИМХАН
ХӘКИМША (г.-ф.) Хәким (к.) + шаһ (к.). ХАКИМША
ХӘКИМЬЯР (г.-ф.) Хәким (к.) + яр. Акыллы, белемле дус. ХАКИМЬЯР
ХӘКИМҖАН (г.-ф.) Хәким (к.) + җан. ХАКИМДЖАН
ХӘЛИ (г.) Бизәнү әйберләре; кыйммәтле әйберләр. ХАЛИ
ХӘЛИЛ (г.) 1. Якын дус, чын дус, тугры дус. 2. Хәләл яшәүче. Д. в.: Хәллә, Хәли, Хәлкәй, Хәлүк. Исем компоненты. ХАЛИЛЬ
ХӘЛИЛБӘК (г.-төр.-т.) Хәлил (к.) + бәк. ХАЛИЛЬБЕК
ХӘЛИЛЕТДИН (г.) Диннең чын дусты. ХАЛИЛЕТДИН
ХӘЛИЛРАХМАН (г.) Хәлил (к.) + Рахман (к.). Рәхимленең (Аллаһының) сөеклесе, дусты. ХАЛИЛЬРАХМАН
ХӘЛИЛСОЛТАН (г.) Хәлил (к.) + Солтан (к.). ХАЛИЛЬСУЛТАН
ХӘЛИЛУЛЛА (г.) Аллаһының сөеклесе. Ибраһим пәйгамбәр кушаматы. Д. в.: Халук, Хәлүч, Халла. ХАЛИЛУЛЛА
ХӘЛИЛХАН (г.-төр.-т.) Хәлил (к.) + хан. Ханның якын дусты. ХАЛИЛХАН
ХӘЛИЛША (г.-ф.) Хәлил (к.) + шаһ (к.). Шаһның якын дусты. ХАЛИЛША
ХӘЛИЛҖАН (г.-ф.) Хәлил (к.) + җан. Җан кебек якын дус. ХАЛИЛДЖАН
ХӘЛИМ (г.) Сабыр; йомшак, тыйнак; түземле. Аллаһ эпитеты. Исем компоненты. ХАЛИМ
ХӘЛИМБАЙ (г.-төр.-т.) Хәлим (к.) + бай (к.). ХАЛИМБАЙ
ХӘЛИМБӘК (г.-төр.-т.) Хәлим (к.) + бәк. ХАЛИМБЕК
ХӘЛИМУЛЛА (г.) Аллаһының юаш, йомшак табигатьле бәндәсе. ХАЛИМУЛЛА
ХӘЛИМХАН (г.-төр.-т.) Хәлим (к.) + хан (к.). ХАЛИМХАН
ХӘЛИМША (г.-ф.) Хәлим (к.) + шаһ (к.). ХАЛИМША
ХӘЛИМҖАН (г.-ф.) Хәлим (к.) + жан. ХАЛИМДЖАН
ХӘЛИП (г.) Үзенә җәлеп итеп, тартып торучы. ХАЛИП
ХӘЛИУЛЛА (г.) Аллаһ биргән бизәк, асылташ. ХАЛИУЛЛА
ХӘЛИФ (г.; тар.) 1. Берәүнең эшен үзеннән соң дәвам иттерүче, варис, иярчен, урынбасар. 2. Гарәпләрдә Мөхәммәт пәйгамбәр үлгәннән соң аның урынына сайлап куелган рухани башлык (сәхабәләрнең) титулы. ХАЛИФ
ХӘЛФӘ (г.) Укытучы, ярдәмче. ХАЛЬФА
ХӘЛФЕТДИН (г.) Дин өйрәтүче. ХАЛЬФЕТДИН
ХӘЛӘФ (г.) Дәвам итүче; варис; алмашка килгән яңа буын (ир бала). ХАЛЯФ
ХӘЛӘФЕТДИН (г.) Диннең варисы, яңа буыны. ХАЛЯФЕТДИН
ХӘЛӘФУЛЛА (г.) Аллаһ биргән варис. ХАЛЯФУЛЛА
Хәмде (г.) Мактау, данлау. Исем компоненты. Хамде
ХӘМДИ (г.) Мактаучы, рәхмәт укучы, зурлаучы. Исем компоненты. ХАМДИ
ХӘМДУЛЛА (г.) Аллаһыны мактаучы. ХАМДУЛЛА
ХӘМДӘМ (г.) Якын дус. ХАМДАМ
ХӘМЗӘ (г.; бот.) 1. Үткен; пешерә, өтеп ала торган. 2. Дару үләне исеме. ХАМЗА
ХӘМЗӘГАЛИ (г.) Хәмзә (к.) + Гали (к.). ХАМЗАГАЛИ
ХӘМИДЕЛХАК (г.) Хакның (Аллаһының) мактаулысы. ХАМИДЕЛХАК
ХӘМИДЕТДИН (г.) Диннең мактаулы бәндәсе. ХАМИДЕТДИН
ХӘМИДУЛЛА (г.) Аллаһының мактаулы бәндәсе. ХАМИДУЛЛА
ХӘМИТ (г.) Мактаулы, мактауга лаеклы, данлы. Аллаһ эпитеты. Исем компоненты. ХАМИТ
ХӘМИТБАЙ (г.-төр.-т.) Хәмит (к.) + бай. Мактауга лаеклы ир бала мәгънәсендә. ХАМИТБАЙ
ХӘМИТВӘЛИ (г.) Хәмит (к.) + Вәли (к.). ХАМИТВАЛИ
ХӘМИТКАМАЛ (г.) Хәмит (к.) + Камал (к.). ХАМИТКАМАЛ
ХӘМИТХАН (г.-төр.-т.) Хәмит (к.) + хан (к.). Мактауга лаеклы, данлы хан. ХАМИТХАН
ХӘМИТША (г.-ф.) Хәмит (к.) + шаһ (к.). Мактауга лаеклы, данлы шаһ. ХАМИТША
ХӘМИТҖАН (г.-ф.) Хәмит (к.) + җан. Мактауга лаеклы җан. ХАМИТДЖАН
ХӘМӘТ (г.) Мактаулы. Исем компоненты. ХАМАТ
ХӘМӘТБАЙ (г.-төр.-т.) Хәмәт (к.) + бай (к.). ХАМАТБАЙ
ХӘМӘТБӘК (г.-төр.-т.) Хәмәт (к.) + бәк. ХАМАТБЕК
ХӘМӘТВАФА (г.) Хәмәт (к.) + Вафа (к.). ХАМАТВАФА
ХӘМӘТГАЛИ (г.) Хәмәт (к.) + Гали (к.). ХАМАТГАЛИ
ХӘМӘТГАЛИМ (г.) Хәмәт (к.) + Галим (к.). ХАМАТГАЛИМ
ХӘМӘТНУР (г.) Хәмәт (к.) + Нур (к.). Чаг.: Нурхәмәт. ХАМАТНУР
ХӘМӘТРӘХИМ (г.) Хәмәт (к.) + Рәхим (к.). ХАМАТРАХИМ
ХӘМӘТСАФА (г.) Хәмәт (к.) + Сафа (к.). ХАМАТСАФА
ХӘМӘТСӘГЫЙТЬ (г.) Хәмәт (к.) + Сәгыйть (к.). ХАМАТСАГИТ
ХӘНБӘЛ (г.) Динне нык тотучы. Төрдәше: Хамбал. ХАНБАЛ
ХӘНДАН (ф.) Шат, көләч. ХАНДАН
ХӘНИФ ~ ХӘНИП (г.) 1. Туры күңелле. 2. Чынны сөюче. Исем компоненты. ХАНИФ ~ ХАНИП
ХӘНИФЕТДИН (г.) Диннең сафлыгы. ХАНИФЕТДИН
ХӘНИФУЛЛА (г.) Аллаһының саф күңелле бәндәсе. ХАНИФУЛЛА
ХӘНИФӘТУЛЛА (г.) Аллаһының туры күңелле кешесе. ХАНИФАТУЛЛА
ХӘНИФҖАН (г.-ф.) Хәниф (к.) + җан. Саф күңелле җан. ХАНИФДЖАН
ХӘНӘФИ ~ ХӘНӘФИЯ (г.; дини) Икесе дә ирләр исеме. Әбүхәнифә (Ногман бине Сабит) мәзһәбендәге кеше, хәнәфиле. Д. в.: Кәнәфи, Кәнәфия. ХАНАФИ ~ ХАНАФИЯ
ХӘНҖӘР (ф.) Хәнҗәр, кинжал. ХАНЗЯР
ХӘРИР (г.) Иптәш; һөнәрдәш. ХАРИР
ХӘРРАС (г.) к. Харрас. ХАРРАС
ХӘРӘҖЕТДИН (г.) Дин чыгымы. ХАРАДЖЕТДИН
ХӘСБИ (г.) Лаеклы; затлы нәселдән. Исем компоненты. ХАСБИ
ХӘСБИЕТДИН (г.) Диннең затлы бәндәсе. ХАСБИЕТДИН
ХӘСБИУЛЛА (г.) Аллаһының затлы бәндәсе. ХАСБИУЛЛА
ХӘСБИҖАН (г.-ф.) Хәсби (к.) + җан. ХАСБИДЖАН
ХӘСИБУЛЛА (г.) Аллаһыга игътибарлы, хөрмәтле. ХАСИБУЛЛА
ХӘСИП (г.) 1. Кадерле. 2. Игелекле. 3. Почетлы. 4. Затлы нәселдән; затлы. ХАСИП
ХӘСӘН (г.) Яхшы, игелекле, чибәр, матур, күркәм, асыл. Хәсән — игезәк ир балаларның берсенә бирелә торган традицион исем. к. Хөсәен, Фатыйма. Д. в.: Кәсән. Исем компоненты. ХАСАН
ХӘСӘНБАЙ (г.-төр.-т.) Хәсән (к.) + бай (к.). Д. в.: Әсәнбай. ХАСАНБАЙ
ХӘСӘНБӘК (г.-төр.-т.) Хәсән (к.) + бәк. ХАСАНБЕК
ХӘСӘНГАЛИ (г.) Хәсән (к.) + Гали (к.). Д. в.: Хәсәнали. ХАСАНГАЛИ
ХӘСӘНГАТА (г.) Хәсән (к.) + Гата (к.). Асыл бүләк (ир бала). ХАСАНГАТА
ХӘСӘНГӘРӘЙ (г.-төр.-т.) Хәсән (к.) + Гәрәй (к.). ХАСАНГАРАЙ
ХӘСӘНЕТДИН (г.) Диннең игелекле, күркәм бәндәсе. ХАСАНЕТДИН
ХӘСӘНКОЛ (г.-төр.-т.) Хәсән (к.) + кол. ХАСАНКУЛ
ХӘСӘННУР (г.) Хәсән (к.) + нур. Гүзәл, күркәм нур. Чаг.: Нурхәсән. ХАСАННУР
ХӘСӘНХАН (г.) Хәсән (к.) + хан (к.). ХАСАНХАН
ХӘСӘНХУҖА (г.-ф.) Хәсән (к.) + Хуҗа (к.). Чаг.: Хуҗахәсән. ХАСАНХУЗЯ
ХӘСӘНША (г.-ф.) Хәсән (к.) + шаһ (к.). ХАСАНША
ХӘСӘНШӘЕХ (г.) Хәсән (к.) + Шәех (к.). ХАСАНШЕЙХ
ХӘСӘНЬЯР (г.-ф.) Хәсән (к.) + яр. ХАСАНЬЯР
ХӘСӘНҖАН (г.-ф.) Хәсән (к.) + җан. ХАСАНДЖАН
ХӘТИМ (г.) 1. Бик юмарт. 2. Мөһер. 3. Соңгы, азагы. ХАТИМ
ХӘТМИНУР (г.) Нур мөһере. ХАТМИНУР
ХӘТМУЛЛА ~ ХӘТЕМУЛЛА (г.) Илаһи мөһер, Аллаһ мөһере. ХАТМУЛЛА ~ ХАТЕМУЛЛА
ХӘЯЛЕТДИН (г.) Дини хыял. ХАЯЛЕТДИН
ХӘЯЛИ (г.) 1. Хыял ителгән. 2. Фантазер, хыялланучы. ХАЯЛИ
Хөббе ~ Хөбби ~ Хөббел (г.) Сөю, ярату, мәхәббәт. Исем компоненты. Хуббе ~ Хубби ~ Хуббел
ХӨББЕВӘЛИ (г.) Хөббе (к.) + Вәли (к.). Изгенең сөюе, мәхәббәте. ХУББЕВАЛИ
ХӨББЕГАЛИ (г.) Хөббе (к.) + Гали (к.). Бөекнең сөюе, яратуы. ХУББЕГАЛИ
ХӨББЕЛИСЛАМ (г.) Хөббел (к.) + Ислам (к.). Ислам динен сөю, ярату. ХУББЕЛИСЛАМ
ХӨББЕТДИН (г.) Динне сөю, ярату. ХУББЕТДИН
ХӨББИЗАДӘ (г.-ф.) Хөбби (к.) + задә. Мәхәббәтле угыл. ХУББИЗАДА
ХӨББИНУР (г.) Хөбби нур. Мәхәббәтле нур. ХУББИНУР
ХӨББИУЛЛА (г.) Аллаһыны сөю, ярату. ХУББИУЛЛА
ХӨББИХАН (г.) Хөбби (к.) + хан (к.). ХУББИХАН
ХӨББИХУҖА (г.-ф.) Хөбби (к.) + Хуҗа (к.). ХУББИХУЗЯ
ХӨББИӘХМӘТ (г.) Хөбби (к.) + Әхмәт (к.). ХУББИАХМЕТ
ХӨББИҖАН (г.-ф.) Хөбби (к.) + җан. ХУББИДЖАН
ХӨББУЛЛА (г.) Аллаһыны сөю, ярату. ХУББУЛЛА
ХӨББӘТ (г.) Сөю, дуслык. ХУББАТ
ХӨББӘТУЛЛА (г.) Аллаһыны сөю. ХУББАТУЛЛА
ХӨЛҮС (г.) Ихлас күңелле, эчкерсез. ХУЛУС
ХӨР (г.) Ирекле, бәйсез, азат; намуслы, вөҗданлы. Исем компоненты. ХУР
ХӨРБУЛАТ (г.) Хөр (к.) + Булат (к.). ХУРБУЛАТ
ХӨРИСЛАМ (г.) Хөр (к.) + Ислам (к.). ХУРИСЛАМ
ХӨРМӘТ (г.) Олылау, кадерләү, дан, ихтирам. Исем компоненты. ХУРМАТ
ХӨРМӘТБАЙ (г.-төр.-т.) Хөрмәт (к.) + бай (к.). ХУРМАТБАЙ
ХӨРМӘТГАЛИ (г.) Хөрмәт (к.) + Гали (к.). ХУРМАТГАЛИ
ХӨРМӘТУЛЛА (г.) Аллаһының хөрмәтлесе (хөрмәтле бәндәсе). ХУРМАТУЛЛА
ХӨРМӨХӘММӘТ (г.) Хөр (к.) + Мөхәммәт (к.). Д. в.: Хөрми, Хөрмәй, Хөрмәк. ХУРМУХАММЕТ
ХӨРРӘМ (ф.) к. Хуррам. ХУРРАМ
ХӨРРӘМША (ф.) Шат күңелле шаһ. ХУРРАМША
ХӨРШИД (ф.) Якты кояш; нур чәчүче кояш. ХУРШИД
ХӨСНА (г.) Иң күркәм, иң асыл, тиңсез гүзәл, иң яхшы. Төрдәше: Хөснә. ХУСНА
ХӨСНЕ ~ ХӨСНИ (г.) Матурлык, күркәмлек; гүзәл, яхшы. Исем компоненты. ХУСНЕ- ХУСНИ
ХӨСНЕВАФА ~ ХӨСНИВАФА (г.) Хөсне (к.) + Вафа (к.). ХУСНЕВАФА ~ ХУСНИВАФА
ХӨСНЕВӘЛИ (г.) Хөсне (к.) + Вәли (к.). ХУСНЕВАЛИ
ХӨСНЕГАЛИ (г.) Хөсне (к.) + Гали (к.). Д. в.: Хөснеали. ХУСНЕГАЛИ
ХӨСНЕГАЛИМ (г.) Хөсне (к.) + Галим (к.). Д. в.: Хөснеалим. ХУСНЕГАЛИМ
ХӨСНЕГАЛЛӘМ (г.) Хөсне (к.) + Галләм (к.). ХУСНЕГАЛЛЯМ
ХӨСНЕГАТА (г.) Хөсне (к.) + Гата (к.). Д. в.: Хөснегат. ХУСНЕГАТА
ХӨСНЕГАЯН ~ ХӨСНЕЛГАЯН (г.) Хөсне (к.) + Гаян (к.). ХУСНЕГАЯН ~ ХУСНЕЛГАЯН
ХӨСНЕЛИСЛАМ (г.) Хөснел (к. Хөсне) + Ислам (к.). ХУСНЕЛИСЛАМ
ХӨСНЕЛХАК (г.) Хөснел (к. Хөсне) + Хак (к.). ХУСНЕЛХАК
ХӨСНЕМОРАТ ~ ХӨСНИМОРАТ (г.) Хөсне (к.) + Морат (к.). ХУСНЕМУРАТ ~ ХУСНИМУРАТ
ХӨСНЕМОРЗА (г.-ф.) Хөсне (к.) + Морза (к.). ХУСНЕМУРЗА
ХӨСНЕРАХМАН (г.) Хөсне (к.) + Рахман (к.). ХУСНЕРАХМАН
ХӨСНЕРИҖАЛ (г.) Хөсне (к.) + Риҗал (к.). Ирләрнең күркәме. ХУСНЕРИДЖАЛ
ХӨСНЕТДИН (г.) Диннең игелеге, дин күркәмлеге. Д. в.: Хөсни, Хөснүк. ХУСНУТДИН
ХӨСНЕХАН (г.-төр.-т.) Хөсне (к.) + хан (к.). ХУСНЕХАН
ХӨСНЕХУҖА (г.-ф.) Хөсне (к.) + Хуҗа (к.). Хуҗа күркәмлеге, матурлыгы. ХУСНЕХУЗЯ
ХӨСНЕӘГЪЗАМ (г.) Хөсне (к.) + Әгъзам (к.). ХУСНЕАГЗАМ
ХӨСНЕҖАН (г.-ф.) Хөсне (к.) + җан. ХУСНЕДЖАН
ХӨСНИ (г.) Матурлык, күркәмлек; гүзәл, яхшы. Исем компоненты. ХУСНИ
ХӨСНИЗАДӘ (г.-ф.) Хөсни (к.) + 3адә (к.). ХУСНИЗАДА
ХӨСНИМӘРДАН (г.-ф.) Хөсни (к.) + Мәрдан (к.). 1. Ир-егетләрнең күркәмлеге. 2. Батырларның күркәме. ХУСНИМАРДАН
ХӨСНИЯЗДАН (г.-ф.) Хөсни (к.) + Яздан (к.). Аллаһының күркәмлеге. ХУСНИЯЗДАН
ХӨСНИЯР (г.-ф.) Хөсни (к.) + яр. Күркәм дус. ХУСНИЯР
ХӨСНИӘХМӘТ (г.) Хөсни (к.) + Әхмәт (к.). ХУСНИАХМЕТ
ХӨСНУЛЛА (г.) Аллаһының күркәмлеге. Д. в.: Хөснул. ХУСНУЛЛА
ХӨСРӘҮ (ф.) 1. Данлы, шөһрәтле. 2. Шәрыкнең легендар патшасының исеме. ХУСРАВ
ХӨСӘЕН (г.) Гүзәл, яхшы; ике матурлыкның берсе. Игезәк ир балаларның берсенә бирелә торган традицион исем. к. Хәсән, Фатыйма. Д. в.: Хөсәй, Хөси, Хөскәй, Хөсүк, Усай, Үсәй. ХУСАИН
ХӨСӘЕНГАЛИ (г.) Хөсәен (к.) + Гали (к.). Д. в.: Хөсәенали. ХУСАИНГАЛИ
ХӨҖҖӘТ (г.) Дәлил, факт, ышандыргыч аргумент; хакыйкать, вәкил, саклану. Исем компоненты. ХУЗЗЯТ
ХӨҖҖӘТЕЛИСЛАМ (г.) Исламның вәкиле, саклаучысы. ХУЗЗЯТЕЛИСЛАМ
ХӨҖҖӘТЕЛХАН (г.) Хан вәкиле, саклаучысы. ХУЗЗЯТЕЛХАН
ХӨҖҖӘТЕЛХӘКИМ (г.) Хикмәт, могҗиза дәлиле. ХУЗЗЯТЕЛХАКИМ
ХӨҖҖӘТУЛЛА (г.) Аллаһ вәкиле, Аллаһ могҗизасы. ХУЗЗЯТУЛЛА